Memories of Misi Bangkok

Came across an old post by Nurul Izzah, a member of the Malaysian Parliament. We have met only a couple of times, the last bit was after the “Misi Bangkok” – she treated me to a great brunch in Kuala Lumpur, I was still in hunger-mode then as it was difficult to find food during the great flood of Thailand.

Nurul has a good heart, she offered support to me when I needed it, the funds she raised was crucial in the relief work in 2012. RM4,000 was the budget for almost a month in a flooded Bangkok, my work took me to the wet streets and residential locations through the metropolis. Nowadays many relief workers (many I know in Malaysia) expect exorbitant budgets to do community work, for coordination and what-ever-nots. I did it with a small budget, and I am thankful to Nurul, who I treat like my sister, and her humility and concerns for people made vulnerable due to poverty and natural disaster, regardless of their nationality.

Even as I travel Thailand, almost year later, I still remember my little sister with great fondness.

 

Misi Bangkok

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

The World Tomorrow : Anwar Ibrahim

Malaysian opposition leader Anwar Ibrahim has twice been imprisoned after what he calls politically-motivated cases. But he keeps fighting for democracy in a country he brands less democratic than even Burma.

Ibrahim’s opposition party is gaining more and more support from the Malaysian people. They’re fighting for democracy, something the former deputy prime minister describes as “an independent judiciary, free media and an economic policy that can promote growth and the market economy.” He now faces fresh charges over his part in a mass rally for electoral reforms. If found guilty he may be sentenced for up to two years in prison and a fine, which could mean he was disqualified from standing in elections.

But he remains optimistic on the future of Malaysia, describing his 2008 campaign to get elected to parliament. “We won 10 out of 11 parliamentary seats, and so I believe we are ripe for some sort of Malaysian Spring through the electoral process.”

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

เกียรติยศที่ได้รับเมื่อชีวิตไร้ลมหายใจ – รางวัลพานแว่นฟ้า สำหรับ จิตร ภูมิศักดิ์

พ่อไปเจอเพื่อนร่วมรุ่นเดียวกับ จิตร ภูมิศักดิ์ ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ ในงานวันเกิดจิตรครบ 82 ปี ในคราวนี้ พ่อ นัดพบกับเพื่อนเก่าๆ หลายคน ได้พบปะ พูดคุย และได้พบกับคนรุ่นหลังที่ยังสนใจใคร่รู้จัก จิตร ภูมิศักดิ์ ผ่านบุคคลที่รู้จัก จิตร ยามมีลมหายใจ ยามที่มีตัวตน และสามารถสร้างสรรค์ผลงานทิ้งไว้จำนวนมาก คงอยู่และต่อมากลายเป็นมรดกสำคัญให้กับคนรุ่นหลังได้รู้จักสังคมอันกดขี่ในสมัยนั้น

แต่ในงวดนี้ มีเหตุการณ์พิเศษเพิ่มเติมมาอีกนิด เมื่อ คุณป้าจินตนา เพื่อนร่วมรุ่นจิตรอีกท่าน แจ้งให้ทราบว่า ท่านได้เข้าไปตรวจทรัพย์สินในฐานะผู้ดูแลกองมรดกให้กับพี่สาวจิตร – คุณป้าภิรมย์ ภูมิศักดิ์ (มารดาจิตร มีบุตรเพียง 2 คน คือภิรมย์ และ จิตร เมื่อจิตรเสียชีวิตไปเสียแต่วัยหนุ่ม จึงคงเหลือเพียงพี่สาวผู้รับมรดก ส่วนใหญ่เป็นหลักฐาน เอกสารเก่า)  คุณป้าจินตนา ไปพบซองเอกสารที่รัฐสภาส่งถึงพี่สาวจิตร จึงถือวิสาสะเปิดอ่าน และพบว่ามันคือหนังสือเชิญรับรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ และขออนุญาตนำลงานจัดพิมพ์ลงหนังสือ (ข่าวรัฐสภา : 23 ส.ค. 54 – คณะกรรมการรางวัลพานแว่นฟ้า เลือกสรรวรรณกรรมการเมืองรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ 10 รางวัล เนื่องในวาระครบหนึ่งทศวรรษของรางวัลพานแว่นฟ้าในปี 2554 )

[dmalbum path=”/wp-content/uploads/dm-albums/Jit 82 yrs/”/]

รางวัลพานแว่นฟ้า เป็นรางวัลการประกวดผลงานเขียน วรรณกรรมการเมือง จัดโดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยและรัฐสภาไท เพื่อสนับสนุนการปกครองระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และให้ประชาชนได้ใช้เสรีภาพแสดงออกทางการเมืองและสืบสานวรรณกรรมการเมืองให้มีส่วนปลุกจิตสำนึกประชาธิปไตย จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 ในวาระครบรอบ 70 ปี ของรัฐสภา โดยได้จัดประกวดวรรณกรรมเรื่องสั้นการเมืองขึ้นเป็นครั้งแรก และในปี พ.ศ. 2546 ได้เพิ่มประเภทบทกวีการเมืองเข้าประกวดด้วย รวมทั้งแบ่งเป็นระดับนักเรียนและระดับประชาชน จนถึงปี พ.ศ. 2548 ได้ยกเลิกการแบ่งระดับไป การประกวดรางวัลพานแว่นฟ้าได้จัดต่อเนื่องกันมาทุกปี นับเป็นรางวัลทางวรรณกรรมที่ทรงอิทธิพลอีกรางวัลหนึ่งในยุคนี้

ในปี พ.ศ. 2554 อันเป็นปีครบรอบหนึ่งทศวรรษของรางวัลพานแว่นฟ้า คณะกรรมการรางวัลพานแว่นฟ้า ได้พิจาณาเลือกสรรวรรณกรรมการเมืองรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ 10 รางวัล ได้แก่ ขอบฟ้าขลิบทอง ของ อุชเชนี หรือ ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา คุณภาพชีวิต ปฏิทินแห่งความหวังจากครรภ์ถึงเชิงตะกอน ของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ แด่ วัยดรุณของชีวิต ของ ทวีปวร หรือ ทวีป วรดิลก ทานตะวันดอกหนึ่ง ของ เสนีย์ เสาวพงศ์ หรือ ศักดิชัย บำรุงพงศ์ ธรรมาธิปไตย : หลักปฏิบัติศาสนาและศีลธรรม (ตัดตอนจาก คู่มือมนุษย์ ฉบับปฏิบัติธรรม) ของ พุทธทาสภิกขุ หรือ พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินทปัญฺโญ) นักกานเมือง ของ ลาว คำหอม หรือ คำสิงห์ ศรีนอก เปิบข้าว (ตัดตอนจาก วิญญาณหนังสือพิมพ์ คำเตือนจากเพื่อนเก่าอีกครั้ง) ของ จิตร ภูมิศักดิ์ หมาตำรวจ ของ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อาชญากรผู้ปล่อยนกพิราบ ของ ดอกประทุม หรือ กุหลาบ สายประดิษฐ์ และเรื่อง อีศาน ของ นายผี หรือ อัศนี พลจันทร โดยการมอบรางวัลดังกล่าว เป็นการมอบให้กับผลงานของนักเขียนไทยในอดีตที่มีเนื้อหาสาระแสดงทัศนะหรือ สะท้อนประเด็นเกี่ยวกับประชาธิปไตยในสังคมไทยในอดีตและปัจจุบันได้อย่างลุ่ม ลึก หลากหลาย งดงาม สมควรเผยแพร่ให้เป็นแบบอย่างเพื่อปลุกเร้าหรือเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้รัก ประชาธิปไตยในสังคมไทย

(“รางวัลพานแว่นฟ้า” จากวิกิพีเดีย)

ในความที่โตมากับเรื่องราวของ จิตร ได้สดับรับฟังเรื่องของจิตรมาตั้งแต่ฟังความรู้เรื่องจนอายุไม่น้อยอีกแล้ว การให้รางวังครั้งนี้แด่ จิตร และผู้เกิดก่อนกาลที่จากไปแล้วในอดีตทั้งหลาย มันเหมือนน้ำหยดหนึ่งที่หยดลงแผ่นดินที่แห้งแตกระแหง จิตร และผู้จากไปอีกหลายๆ คนในอดีต จากไปพร้อมคำตราหน้าว่าเป็นโจรคอมมิวนิสต์ และตายอย่างคนไร้ญาติขาดมิตร สุดท้ายจึงปรากฏว่า เป็นเพียงเพราะคนที่คิดต่างกับผู้ปกครองผู้เหี้ยมโหดในเวลานั้น จึงต้องถูกกำจัด เป็นนักโทษการเมือง และแม้ทุกวันนี้ ก็ยังไม่เคยมีคำขอโทษใดๆ จากภาครัฐ

ได้แต่หวังเสมอว่า ไทยจะหยุดเหตุการณ์กล่าวหาแล้วกำจัดเสียที แต่เวลาผ่านไปจนจิตรตายไป 50 กว่าปีแล้ว เหตุการณ์ไล่ล่าแบบนี้ก็ไม่เคยจบสิ้น ไม่รู้ว่าสังคมไทยจะยอมรับคนที่คิดต่างและอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุขได้ในวันไหน …

ผลงานที่คงอยู่ คือสิ่งที่เป็นอมตะสำหรับนักกวีท่านนี้ โดยเฉพาะบทที่โด่งดังมาก “เปิบข้าว”

เปิบข้าว

เปิบข้าวทุกคราวคำ………………จงสูจำเป็นอาจินต์
เหงื่อกุที่สูกิน……………………..จึงก่อเกิดมาเป็นคน
ข้าวนี้นะมีรส……………………….ให้ชนชิมทุกชั้นชน
เบื้องหลังสิทุกข์ทน……………….และขมขื่นจนเขียวคาว
จากแรงมาเป็นรวง………………..ระยะทางนั้นเหยียดยาว
จากรวงเป็นเม็ดพราว…………….ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ
เหงื่อหยดสักกี่หยาด………………ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น…………………..จึงแปรรวงมาเป็นกิน
น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง………………….และน้ำแรงอันหลั่งริน
สายเลือดกุทั้งสิ้น…………………..ที่สูซดกำซาบฟัน

จิตร ภูมิศักดิ์ จากงานกวีนิพนธ์ “วิญญาณหนังสือพิมพ์ คำเตือนจากเพื่อนเก่าอีกครั้ง”

(ที่มา : บันทึกไว้ในวงวรรณ (ภาค ๒) …..บทกวีเพื่อชีวิต……)

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการ “เปิบข้าว” ของไทย : เปิบข้าว (จิตร ภูมิศักดิ์)

 

Moui

Just say.

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookPinterest

Demonstration: Land Rights and Poverty in Thailand

[dmalbum path=”/wp-content/uploads/dm-albums/Land Rights/”/]

 

There was over 900 marginalized people in front of the Government Building on 2 Oct 2012 [Bangkok]. They gathered, to show solidarity and for the government to address their needs and concerns affecting their land, homes and rights. Many are poor folks, those living in urban slums, in hardship and a minority of those struggling against statelessness. 

Despite the incredible heat and humidity, hundreds listened to the speeches of their community leaders. Some spoke about the delays of development, others mentioned rights to land, housing and an identity, while words of unhappiness against the encroachment of corporations and people who live by the whims of greed.

By evening, I was informed that the Government of Thailand had responded to act upon the issues expressed by the demonstrators. I admit, I found that their prime minister, Yingluck, has proactively set a culture of assembly where Thais can gather to express themselves on most issues. I eagerly hope that more Thais embrace the peaceful concept of demonstrations and the government sets the benchmark of good governance for and by the people.

The right to a land is not just a human right, it sparks the life blood of a community. These folks seek to remove themselves from poverty and peacefully advocated their rights to a better life. 

P-MOVE = Justice for the Poor

 

Read Isa Ibrahim’s post: Faces of the Ostracized

 

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

A Chat With @kwanruenb The Child Rights Activist

Despite the incredible heat this morning, I walked eagerly to meet a dear friend: Kwan, an activist. Didn’t let the last minute plans stop me from rushing to the nearest MRT station. Was eager to meet her as it was a rare occasion for her to make the odd trip down to Bangkok. She had a meeting in Bangkok, although scheduled a few hours for me. 

Kwan works with disadvantaged children and refugees near the Burma-Thailand border in an almost isolated location, according to one Bangkok resident. She is a humanitarian worker who specializes in child protection and her approach towards her work has always inspired me, not to mention her sensual smile. 

I was early, not really knowing the exact location, fumbling through the madness of  finding a landmark in Bangkok. Eventually she found me, we hugged and spoke rapidly about her work, some challenges faced by refugees in Thailand Its similar, somewhat, to Malaysia however NGOs in Thailand seem more involved in the rights-based needs of the marginalized community. 

I think about the refugees in Malaysia — the absence of sustainable activism in championing the rights of refugees. Malaysia is a hub for refugees, some coming from the Middle East, and with a growing population of stateless and migrant workers. Those seeking sanctuary in Malaysia are treated as “illegal immigrants” with no rights as refugees in accordance to UNHCR; and there seems to be a bloated community of migrants from Indonesia acquiring citizenship in East Malaysia (i.e. Sabah). Obvious discriminatory policies of the federal and state governments, and yet there is barely a hiccup among Malaysian NGOs on the issues, needs and concerns of the refugee/migrant communities. 

Anyway, back to Kwan — I admire her passion for her work and the community that she represents. Amazing, as working with marginalized children is tough, taxing one’s core abilities in order to do what needs to be done, for the rights of the child.

She is a member of a small circle of child protection activists in her country. At times, I know she works against a monstrous wall of societal apathy, isolated and swamped with cases. However one person can make a difference, hopefully inspiring other Thais to action — an empowerment of justice and human rights. 

I wish her the best, and I look forward to meeting her again, just to listen to her speak, exchange opinions and see her smile.

  

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

My Neighbourhood – Official Trailer – A Just Vision Film

(25 mins) When a Palestinian boy loses half of his home to Israeli settlers in East Jerusalem, he joins his community in a campaign of nonviolent protests. Efforts to put a quick end to the demonstrations are foiled when scores of Israelis choose to stand by the residents’ side.

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Forgotten, the child continues to beg in the sea of ignorance

Yes Bangkok is a city of contradictions and life is often brought about by extremes and radical ignorance. I’ve noticed that despite the wealth and knowledge of society, there’s very little motivation to change, that growth is a comatose element of Bangkok.

Elitism has grown fat from the ignorance and fear of a complacent society, not really caring about inspiring others to make those changes.

I was near a shopping mall, and saw a child begging on the street, surrounded by an army of shoppers and young people. No one took notice of the beggar boy, no one cares, after all the child is dirty, uneducated and poor. After all, he is, like many, a multicoloured contradiction to empathy.

a begging child ignored by all

a begging child ignored by all

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter