Tag: Human Rights

Soup Kitchen for Marginalized, Homeless Community in Kuala Lumpur

Homelessness and marginalization affects many countries, especially when development and urbanization grows unchecked by the government and ignored by society. Malaysia likes to highlight its modern cities and dramatic shift from an agriculture-based nation to a sophisticated civilization.

Yet behind the scenes, and often blatantly staring at your face, poverty and hardship grows in Kuala Lumpur, a self-declared city of successes.

On May 3 in KL, I observed a group of young volunteers, mobilized by Dapur Jalanan, providing free food and drinks to about 80 marginalized people, many of them Malaysians. Well organized, efficiently coordinated by empowered young Malaysians. Dapur Jalanan conducts food services once a week, on Sunday. If you’re interested to help or simply curious, do check out their site: https://www.facebook.com/dapurjalanankl

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

They Massacred My People. They Rape West Papua

West Papua. Genocide. In this modern age of development and sophistication, the international community barely maintains a sustainable thought for a land colonised by a regional power, Indonesia.

Papuans, also known as the indigenous Melanesians, are not “Indonesians” nor are they from the same racial stock of the Javanese population. The atrocities by both the Indonesian police and military seems to barely affect global politics, much less leave an impact upon the thoughts of the civilised world.

Joko Widodo, the president of Indonesia, seems to be more interested in increasing his public profile in West Papua than actually exerting his executive power to enable a greater voice for the Papuans in decision-making or even self-determination. Is Joko a smiling-pawn of the military, with no authority to advocate for basic rights and social justice? Or perhaps, the government’s dependency on the multi-billion dollar mining projects in a land that does not belong to the Indonesians?

West Papua. The ancient land belongs to Papuans, their home, and home to the largest goldmine with huge natural gas deposits. Yet its obvious, even to the millions of Indonesians, of their government’s systematic, institutional rape of land and sea. Of consorting with foreign and local corporations to petrify the soil and destroy the environment, just to fatten Indonesia and fill the national coffers with blood money.

And what of the member states of ASEAN? Are they twiddling their thumbs, to maintain respectful silence of non-interference despite knowing of the piling broken, bloodied bodies as a result of Indonesia’s brutality? What of advocates of human rights in this region, these high-so champions of articulate morality and righteousness, are they blind to the horrors?

Or perhaps, we as a whole, fancy the thought of a mighty empire grow on top of a mountain of Papuan skulls?

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

As if people cared about the urban poor

The homeless and urban poor in Kuala Lumpur are an invisible community. They roam about the city, hidden by the shadows, or trying to earn the daily wage in the filthy back lanes from some odd job that most working class Malaysians won’t want to get their hands dirty. Whether the poor are locals or foreigners, it matters not to Malaysian society, the Institution does not seem to see nor positively react to the presence of the untouchables.

They are rendered invisible from societal prejudice, and when it suits the high society, the rich, the marginalized suddenly become visible once or twice a year during festive holy days when charity becomes a norm in front of photographers and ass-kissing reporters who have received a generous gift to write a story about some corporate social responsibility of a company or the “generosity” of a politician.

Stigmatization of the urban poor happens simply because people stopped caring for those without money and due to their lowered station in life. Society depends on NGOs to “clean the streets” of the undesirables, or what do they call them, “remove them for their own good” as someone said to me.

As if society cares for the struggles and lives of the poor. As if NGOs know what to do.

homeless in Kuala Lumpur

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Behind the Wall lies Misery

Pol Pot’s secret prison, code-named “S-21” during his genocidal rule (1975-79). Between 1-2 million Cambodians – and many thousands of foreigners – were starved to death, tortured, or killed, during this reign of terror.

When the Vietnamese Army invaded in 1979 the S-21 prison staff fled, leaving behind thousands of written and photographic records. Altogether more than 6,000 photographs were left; the majority, however, have been lost or destroyed.

Behind the wall lies misery
Behind the wall lies misery

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Malaysia: The Few Fighting Against the Masses

GE13 2013-05-04_212304

One can expect political violence when a ruling UMNO-led coalition is bent on the furtherance of the Institution. Democracy without change is merely an ideology of subjugation; stagnant with fear and bloated from the resources bled for the elite few.

Originally published on zashnain.com

Related articles and videos:

Malaysia’s General Election: Parody of Democracy

Malaysian Drama of Burning Wisdom

Malaysian Threats, Harassment and Barbarism

709 ~ This is Our Land

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Children: Daily Struggle of Adversity in Bangkok

The National Children’s Day in Thailand, January 12, 2013, proved to be eventful dosed with the usual celebration of the government’s commitment towards enabling the child mold their characteristics and skills. Adults exhibit their desire to see a generation of disciplined and responsible young people. According to the news, there is a general agreement among stake holders that children need to work towards becoming good citizens for society’s future. Thailand expects no less.

However there has been a lack of priority placed in Bangkok, the establishment of consensus that children are equal partners to policies and activities that affect their lives. It is a worrying trend in South East Asia, with over 600 million people, that there has been a decline of general acknowledgement that marginalized children and young people are a party to building that responsible society which adults expect of them.

Read more at: http://akrockefeller.com/blog/childreninthailand/

 

girl-eating-alone-240x320

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Rohingya: A Dying Community

http://akrockefeller.com/media/rohingya-the-forgotten-people/

They are branded as one of the most persecuted communities in the world by the UN, yet nobody knows their name. They are the forgotten people.

In recent weeks, the escalating violence has displaced more than 90,000 Rohingya people. Villages are being burnt, people are being abducted, concentration camps are being created, women are being raped and children mercilessly killed. The persecution against the Rohingya can be described in no other terms but that of ethnic cleansing and genocide.

Check out: Burma’s Rohingya – The Human Story

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

Memories of Misi Bangkok

Came across an old post by Nurul Izzah, a member of the Malaysian Parliament. We have met only a couple of times, the last bit was after the “Misi Bangkok” – she treated me to a great brunch in Kuala Lumpur, I was still in hunger-mode then as it was difficult to find food during the great flood of Thailand.

Nurul has a good heart, she offered support to me when I needed it, the funds she raised was crucial in the relief work in 2012. RM4,000 was the budget for almost a month in a flooded Bangkok, my work took me to the wet streets and residential locations through the metropolis. Nowadays many relief workers (many I know in Malaysia) expect exorbitant budgets to do community work, for coordination and what-ever-nots. I did it with a small budget, and I am thankful to Nurul, who I treat like my sister, and her humility and concerns for people made vulnerable due to poverty and natural disaster, regardless of their nationality.

Even as I travel Thailand, almost year later, I still remember my little sister with great fondness.

 

Misi Bangkok

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

The World Tomorrow : Anwar Ibrahim

Malaysian opposition leader Anwar Ibrahim has twice been imprisoned after what he calls politically-motivated cases. But he keeps fighting for democracy in a country he brands less democratic than even Burma.

Ibrahim’s opposition party is gaining more and more support from the Malaysian people. They’re fighting for democracy, something the former deputy prime minister describes as “an independent judiciary, free media and an economic policy that can promote growth and the market economy.” He now faces fresh charges over his part in a mass rally for electoral reforms. If found guilty he may be sentenced for up to two years in prison and a fine, which could mean he was disqualified from standing in elections.

But he remains optimistic on the future of Malaysia, describing his 2008 campaign to get elected to parliament. “We won 10 out of 11 parliamentary seats, and so I believe we are ripe for some sort of Malaysian Spring through the electoral process.”

 

Zashnain

An avid blogger, twitterer and photojournalist, Zashnain Zainal suffers from an incurable addiction to social work, helping marginalised communities since 1989. Nowadays he travels from the plantations of Malaysia to the slums of Thailand. He can be found at zashnain.com and @bedlamfury

More Posts - Website

Follow Me:
Twitter

เกียรติยศที่ได้รับเมื่อชีวิตไร้ลมหายใจ – รางวัลพานแว่นฟ้า สำหรับ จิตร ภูมิศักดิ์

พ่อไปเจอเพื่อนร่วมรุ่นเดียวกับ จิตร ภูมิศักดิ์ ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ ในงานวันเกิดจิตรครบ 82 ปี ในคราวนี้ พ่อ นัดพบกับเพื่อนเก่าๆ หลายคน ได้พบปะ พูดคุย และได้พบกับคนรุ่นหลังที่ยังสนใจใคร่รู้จัก จิตร ภูมิศักดิ์ ผ่านบุคคลที่รู้จัก จิตร ยามมีลมหายใจ ยามที่มีตัวตน และสามารถสร้างสรรค์ผลงานทิ้งไว้จำนวนมาก คงอยู่และต่อมากลายเป็นมรดกสำคัญให้กับคนรุ่นหลังได้รู้จักสังคมอันกดขี่ในสมัยนั้น

แต่ในงวดนี้ มีเหตุการณ์พิเศษเพิ่มเติมมาอีกนิด เมื่อ คุณป้าจินตนา เพื่อนร่วมรุ่นจิตรอีกท่าน แจ้งให้ทราบว่า ท่านได้เข้าไปตรวจทรัพย์สินในฐานะผู้ดูแลกองมรดกให้กับพี่สาวจิตร – คุณป้าภิรมย์ ภูมิศักดิ์ (มารดาจิตร มีบุตรเพียง 2 คน คือภิรมย์ และ จิตร เมื่อจิตรเสียชีวิตไปเสียแต่วัยหนุ่ม จึงคงเหลือเพียงพี่สาวผู้รับมรดก ส่วนใหญ่เป็นหลักฐาน เอกสารเก่า)  คุณป้าจินตนา ไปพบซองเอกสารที่รัฐสภาส่งถึงพี่สาวจิตร จึงถือวิสาสะเปิดอ่าน และพบว่ามันคือหนังสือเชิญรับรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ และขออนุญาตนำลงานจัดพิมพ์ลงหนังสือ (ข่าวรัฐสภา : 23 ส.ค. 54 – คณะกรรมการรางวัลพานแว่นฟ้า เลือกสรรวรรณกรรมการเมืองรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ 10 รางวัล เนื่องในวาระครบหนึ่งทศวรรษของรางวัลพานแว่นฟ้าในปี 2554 )

[dmalbum path=”/wp-content/uploads/dm-albums/Jit 82 yrs/”/]

รางวัลพานแว่นฟ้า เป็นรางวัลการประกวดผลงานเขียน วรรณกรรมการเมือง จัดโดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยและรัฐสภาไท เพื่อสนับสนุนการปกครองระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และให้ประชาชนได้ใช้เสรีภาพแสดงออกทางการเมืองและสืบสานวรรณกรรมการเมืองให้มีส่วนปลุกจิตสำนึกประชาธิปไตย จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 ในวาระครบรอบ 70 ปี ของรัฐสภา โดยได้จัดประกวดวรรณกรรมเรื่องสั้นการเมืองขึ้นเป็นครั้งแรก และในปี พ.ศ. 2546 ได้เพิ่มประเภทบทกวีการเมืองเข้าประกวดด้วย รวมทั้งแบ่งเป็นระดับนักเรียนและระดับประชาชน จนถึงปี พ.ศ. 2548 ได้ยกเลิกการแบ่งระดับไป การประกวดรางวัลพานแว่นฟ้าได้จัดต่อเนื่องกันมาทุกปี นับเป็นรางวัลทางวรรณกรรมที่ทรงอิทธิพลอีกรางวัลหนึ่งในยุคนี้

ในปี พ.ศ. 2554 อันเป็นปีครบรอบหนึ่งทศวรรษของรางวัลพานแว่นฟ้า คณะกรรมการรางวัลพานแว่นฟ้า ได้พิจาณาเลือกสรรวรรณกรรมการเมืองรางวัลพานแว่นฟ้าเกียรติยศ 10 รางวัล ได้แก่ ขอบฟ้าขลิบทอง ของ อุชเชนี หรือ ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา คุณภาพชีวิต ปฏิทินแห่งความหวังจากครรภ์ถึงเชิงตะกอน ของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ แด่ วัยดรุณของชีวิต ของ ทวีปวร หรือ ทวีป วรดิลก ทานตะวันดอกหนึ่ง ของ เสนีย์ เสาวพงศ์ หรือ ศักดิชัย บำรุงพงศ์ ธรรมาธิปไตย : หลักปฏิบัติศาสนาและศีลธรรม (ตัดตอนจาก คู่มือมนุษย์ ฉบับปฏิบัติธรรม) ของ พุทธทาสภิกขุ หรือ พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินทปัญฺโญ) นักกานเมือง ของ ลาว คำหอม หรือ คำสิงห์ ศรีนอก เปิบข้าว (ตัดตอนจาก วิญญาณหนังสือพิมพ์ คำเตือนจากเพื่อนเก่าอีกครั้ง) ของ จิตร ภูมิศักดิ์ หมาตำรวจ ของ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อาชญากรผู้ปล่อยนกพิราบ ของ ดอกประทุม หรือ กุหลาบ สายประดิษฐ์ และเรื่อง อีศาน ของ นายผี หรือ อัศนี พลจันทร โดยการมอบรางวัลดังกล่าว เป็นการมอบให้กับผลงานของนักเขียนไทยในอดีตที่มีเนื้อหาสาระแสดงทัศนะหรือ สะท้อนประเด็นเกี่ยวกับประชาธิปไตยในสังคมไทยในอดีตและปัจจุบันได้อย่างลุ่ม ลึก หลากหลาย งดงาม สมควรเผยแพร่ให้เป็นแบบอย่างเพื่อปลุกเร้าหรือเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้รัก ประชาธิปไตยในสังคมไทย

(“รางวัลพานแว่นฟ้า” จากวิกิพีเดีย)

ในความที่โตมากับเรื่องราวของ จิตร ได้สดับรับฟังเรื่องของจิตรมาตั้งแต่ฟังความรู้เรื่องจนอายุไม่น้อยอีกแล้ว การให้รางวังครั้งนี้แด่ จิตร และผู้เกิดก่อนกาลที่จากไปแล้วในอดีตทั้งหลาย มันเหมือนน้ำหยดหนึ่งที่หยดลงแผ่นดินที่แห้งแตกระแหง จิตร และผู้จากไปอีกหลายๆ คนในอดีต จากไปพร้อมคำตราหน้าว่าเป็นโจรคอมมิวนิสต์ และตายอย่างคนไร้ญาติขาดมิตร สุดท้ายจึงปรากฏว่า เป็นเพียงเพราะคนที่คิดต่างกับผู้ปกครองผู้เหี้ยมโหดในเวลานั้น จึงต้องถูกกำจัด เป็นนักโทษการเมือง และแม้ทุกวันนี้ ก็ยังไม่เคยมีคำขอโทษใดๆ จากภาครัฐ

ได้แต่หวังเสมอว่า ไทยจะหยุดเหตุการณ์กล่าวหาแล้วกำจัดเสียที แต่เวลาผ่านไปจนจิตรตายไป 50 กว่าปีแล้ว เหตุการณ์ไล่ล่าแบบนี้ก็ไม่เคยจบสิ้น ไม่รู้ว่าสังคมไทยจะยอมรับคนที่คิดต่างและอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุขได้ในวันไหน …

ผลงานที่คงอยู่ คือสิ่งที่เป็นอมตะสำหรับนักกวีท่านนี้ โดยเฉพาะบทที่โด่งดังมาก “เปิบข้าว”

เปิบข้าว

เปิบข้าวทุกคราวคำ………………จงสูจำเป็นอาจินต์
เหงื่อกุที่สูกิน……………………..จึงก่อเกิดมาเป็นคน
ข้าวนี้นะมีรส……………………….ให้ชนชิมทุกชั้นชน
เบื้องหลังสิทุกข์ทน……………….และขมขื่นจนเขียวคาว
จากแรงมาเป็นรวง………………..ระยะทางนั้นเหยียดยาว
จากรวงเป็นเม็ดพราว…………….ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ
เหงื่อหยดสักกี่หยาด………………ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น…………………..จึงแปรรวงมาเป็นกิน
น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง………………….และน้ำแรงอันหลั่งริน
สายเลือดกุทั้งสิ้น…………………..ที่สูซดกำซาบฟัน

จิตร ภูมิศักดิ์ จากงานกวีนิพนธ์ “วิญญาณหนังสือพิมพ์ คำเตือนจากเพื่อนเก่าอีกครั้ง”

(ที่มา : บันทึกไว้ในวงวรรณ (ภาค ๒) …..บทกวีเพื่อชีวิต……)

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการ “เปิบข้าว” ของไทย : เปิบข้าว (จิตร ภูมิศักดิ์)

 

Moui

I'm not Geek, just a Thai internet addicted gal. Love to be surrounded by good heart people. Follow me on twitter : @moui or Facebook : PoomjitS

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookPinterest

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers

Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Thailand
This work by Moui is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Thailand.
%d bloggers like this: